Κυριακή, Νοεμβρίου 18, 2007
Τρίτη, Νοεμβρίου 13, 2007
Παρασκευή, Νοεμβρίου 09, 2007
Σαν τον αητό, λοιπόν…
Λίγες μέρες μετά τη μαστεκτομή, πονούσε ανυπόφορα το χέρι της - πάλευε να το σηκώσει- κι η τηλεόραση έβαλε αφιέρωμα Χατζιδάκι και ρίξανε τον αητό... "Δυνάμωσέ το, αστέρι μου"... "Σαν τον αητό είχα φτερά", βούρκωσε η καπετάνισσα... Τούτη η δοκιμασία δεν θα ‘βγαινε στα μέτρα της... "Ετοιμάσου, μαλάκα, τελειώνεις", μούγκρισε μέσα της και το ένιωσα... Σχεδόν την άκουσα να το βογκάει, αδυνατώντας έτσι αγόγγυστα και τόσο γρήγορα να το χωνέψει... Για να σπάσει βεβαίως τη στιγμή, μου θύμισε τα δισκάκια της, τη συλλογή της που κορδωνόταν πότε-πότε. "Άμα πεθάνω να τα πάρεις, έχω και τον αητό μέσα" και μου ‘κλεισε το μάτι με καμάρι. Σαν τον αητό, λοιπόν… "Ωραίες εποχές περάσαμε, μωρό μου, τι ζεϊμπέκικο κι αυτό, ε;"